Pismo procesowe nr 4

Koszalin, 6 luty 2015r.

Sygn. Akt. IC 353/14
Sąd Okręgowy w Koszalinie
I Wydział Cywilny
ul. Waryńskiego 7
75-950 Koszalin

Powodowie: Joanna K.
Anna T.
Kazimierz Ł.
Artur K.

Pozwana: Koszalińska Spółdzielnia Mieszkaniowa „Na Skarpie” w Koszalinie
ul. Na Skarpie 17, 75-343 Koszalin

Pismo procesowe powodów

W nawiązaniu do rozprawy odbytej w dniu 20 stycznia 2015r. przed Sądem Okręgowym w Koszalinie, przy jednoczesnym zabezpieczeniu przez Sąd kart do głosowania nad absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G. i po zapoznaniu się z w/w materiałem dowodowym oraz zobowiązaniem Sądu do złożenia pisma procesowego w zakreślonym miesięcznym terminie w myśl art. 207 k.pc., podtrzymujemy swoje stanowisko i na podstawie art. 42 § 9 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. 2003 r. Nr 188 poz. 1848 ze zm.) w zw. z art. 42 § 2 Prawa spółdzielczego w zw. z art. 189 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. kodeks postępowania cywilnego zwanego dalej k.p.c (Dz. U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.) w zw. z art. 58 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny, w zw. z art. 42 § 3 ustawy Prawo spółdzielcze wnosimy o:

-Ustalenie nieważności, ewentualnie uchylenie uchwały nr 12 Walnego Zgromadzenia pozwanej Koszalińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej „Na Skarpie” w Koszalinie odbytego w 6 częściach w dniach od 13.05.2014r. do 20.05.2014r. w sprawie udzielenia absolutorium dla prezesa Zarządu KSM Na Skarpie – Stanisława G.

Zaskarżona uchwała nr 12/2014 Walnego Zgromadzenia podjęta została w niezgodzie z treścią bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa:

1) art. 83 ust. 1 Ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych zwanej dalej u.s.m, poprzez zaliczenie członków spółdzielni, uprawnionych do lokali przy ul. Bosmańskiej 29d, do dwóch różnych grup tj. III i IV części Walnego Zgromadzenia
2) art. 36 § 7 Ustawy Prawo spółdzielcze, poprzez odmowę udziału w obradach walnego zgromadzenia ekspertom zaproszonym przez członków spółdzielni
3) art. 83 ust.9-13 u.s.m, poprzez nie zamieszczenie przez Zarząd żądań członków spółdzielni dotyczących umieszczenia poszczególnych spraw w porządku obrad
4) art. 83 ust.12-13 u.s.m, poprzez nie zamieszczenie przez Zarząd poprawki do uchwały w przedmiocie absolutorium dla członka Zarządu, złożonej przez członka spółdzielni Joannę K.
5) art. 56 § 3 Ustawy Prawo Spółdzielcze, poprzez występujący konflikt interesów Pana Stanisława G., będącego jednocześnie członkiem zarządu KSM Na Skarpie i TKK sp z.o.o,
6) art. 18 § 2 pkt.1 Ustawy Prawo Spółdzielcze, poprzez uniemożliwienie uczestnictwa członkom spółdzielni przyjętym po 31 grudnia 2013r.
7) art. 83 ust.7 w zw. art. 83 ust.6 w zw. z art. art. 83 ust. 1 u.s.m w zw. z art. 18 § 2 pkt.1 Ustawy Prawo Spółdzielcze, poprzez podjęcie uchwały w warunkach niepowiadomienia wszystkich członków spółdzielni, przy jednoczesnym złamaniu sposobu podziału Walnego Zgromadzenia.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że powodowie upatrują ustalenie nieważności uchwały obok jej sprzeczności z prawem także w wadach postępowania prowadzącego do jej podjęcia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2001 r. sygn.. IV CKN 192/2000) w szczególności: podczas II i VI części Walnego Zgromadzenia, w tajnym głosowaniu nad absolutorium, karty do głosowania były przygotowane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż zawierały jedynie dwie możliwości wyboru – udzielam albo nie udzielam absolutorium. Karty do głosowania nie zawierały możliwości wyboru– wstrzymuję się.

Uzasadnienie

Na wstępie wskazać należy, że powodowie są członkami spółdzielni i posiadają interes prawny w wyeliminowaniu z obrotu prawnego nieważnej uchwały, która obowiązuje wszystkich członków Spółdzielni. Kolejno wskazać należy że powodowie, jak każdy członek spółdzielni, mają interes prawny w żądaniu ustalenia nieistnienia lub stwierdzenia nieważności uchwały walnego zgromadzenia i nie muszą wykazywać jakichkolwiek szczegółowych podstaw takiego żądania poza faktem swego członkostwa w danej spółdzielni. Źródłem interesu prawnego w rozumieniu art. 189 k.p.c. jest stosunek członkostwa w spółdzielni, z którego wynika m.in. uprawnienie do udziału w walnym zgromadzeniu. Jeżeli członek spółdzielni ma prawo zaskarżyć uchwałę, wytaczając powództwo o jej uchylenie (art. 42 § 3 i 4 Prawa spółdzielczego), to oczywisty staje się jego interes prawny we wniesieniu powództwa ustalającego (art. 189 k.p.c.), mającego taki sam cel unicestwienia uchwały sprzecznej z prawem. Kwestia ta nie budzi wątpliwości w judykaturze (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2013 r., I CSK 382/12 , Biul.SN 2013/6/10). Jednocześnie zbieżne stanowiska co do wskazania interesu prawnego w przypadku zaskarżenia uchwał organów spółdzielni, wyrażone zostały szeroko w orzecznictwie sądowym np. w wyroku sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2012r. sygn.. akt. VI ACa 227/11.

Za chybione należy uznać twierdzenia pozwanej co do naruszenia przez powodów art. 207§6 k.p.c. Wszystkie składane przez powodów pisma wraz z dowodami były pismami przygotowawczymi i wynikały z zobowiązania Sądu (art. 207§3 k.p.c.). Wszystkie dowody i twierdzenia zawarte zostały w pozwie oraz w pierwszym piśmie przygotowawczym (wyszczególnione w pkt.1-5) oraz wnoszone były w zakreślonym przez Sąd terminie. Sąd mógłby jedynie pominąć spóźnione twierdzenia i dowody, jeżeli strona nie zgłosiłaby ich w pozwie, odpowiedzi na pozew lub dalszym piśmie przygotowawczym (art. 207§3 k.p.c.) co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca. Nie można jednocześnie zapominać o prawach strony wynikających z art. 217 § 1. k.pc. „Strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej.”
Powodowie zastrzegali sobie prawo do dalszego składania wniosków i dowodów po zabezpieczeniu przez Sąd wszystkich materiałów wnoszonych w pozwie oraz pismach przygotowawczych. Mając na uwadze dostarczenie przez pozwaną dopiero w dniach 15-20 stycznia 2015r. (data odbioru przez powodów) nieczytelnych list członków spółdzielni oraz po zapoznaniu się z kartami do głosowania nad absolutorium, powodowie na rozprawie w dniu 20 stycznia 2015r. wnieśli dodatkowo naruszenie przepisu art. 18 § 2 pkt.1 Ustawy Prawo Spółdzielcze.
W związku z powyższym, nadal zastrzegamy sobie prawo do późniejszego składania wniosków i dowodów po zabezpieczeniu przez Sąd kompletnych materiałów dowodowych tj. list członków spółdzielni, a nie wykazu ulic. Jednocześnie, z ostrożności procesowej, wnosimy o wpisanie zastrzeżeń do protokołu w myśl art. 162 k.p.c. ze względu na uchybienia związane z niedostarczeniem przez pozwaną dokumentu znajdującego się w jej posiadaniu, a stanowiącego dowód faktu istotnego dla sprawy tym samym naruszając art. 248 § 1k.pc.
Przechodząc do rozważania naruszenia przepisów prawa wymienionych w petitum pisma procesowego stwierdzić należy, że pozwana, wbrew ustawowemu obowiązkowi wynikającemu z art. 83 ust.9-13 u.s.m, nie zamieściła żądań zgłoszonych przez członków spółdzielni dotyczących umieszczenia poszczególnych spraw w porządku obrad. Ze względu na fakt, iż zgłaszane przez członków spółdzielni tematy obnażały niekompetencje zarządu, zawierały krytykę podjętych przez Zarząd działań (w szczególności zagadnienia właściwego rozliczenia za centralne ogrzewania) – Zarząd celowo pominął je i nie ujął ich w porządku obrad. Co więcej Zarząd nie dopuścił nawet możliwości dyskusji na tematy, które interesowałyby spółdzielców. Podkreślić należy, że żądania zgłoszone zostały zgodnie z prawem tj. w wymaganym terminie oraz z wymaganą liczbą podpisów. Tym samym nie było powodów do odrzucenia przez Zarząd zgłaszanych przez członków spółdzielni żądań i działanie takie było bezprawne. Z całą stanowczością podkreślić należy, że nie umieszczenie w porządku obrad żądań, poprzez jednostronne odrzucenie problematycznych dla Zarządu spraw oraz zawierających krytyczną ocenę jego działania, miało istotny wpływ na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G. Nie może budzić żadnych wątpliwości, iż w przypadku umieszczenia w porządku obrad żądań, nad którymi mogliby dyskutować członkowie spółdzielni, a które wskazywały na nieprawidłowości występujące w spółdzielni, w szczególności wynikające z rozliczania za centralne ogrzewanie oraz rozliczenia wody, miałoby istotny wpływ na ogląd sytuacji w spółdzielni i przełożyłoby się na wynik głosowania. Logiczne jest, że pozbawienie możliwości skrytykowania pewnych obszarów działania Zarządu, automatycznie skutkowało przychylnością członków spółdzielni przy podjęciu decyzji o udzieleniu absolutorium. Zastosowanie „cenzury” w porządku obrad oraz przedstawienie jedynie korzystnych poczynań Zarządu, prezentowanych i wygłaszanych przez radcę prawnego spółdzielni (którego na Walnych Zgromadzeniach Zarząd przedstawiał jako „wybitnego specjalistę z zakresu prawa spółdzielczego, jednego z najlepszych specjalistów w województwie zachodniopomorskim”) znacząco wpłynęło na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G.
Zgodnie z art. 83 ust. 12 u.s.m. członek spółdzielni ma prawo zgłaszania poprawek do projektów uchwał nie później niż na 3 dni przed posiedzeniem walnego zgromadzenia lub jego pierwszej części. W myśl art. 83 ust. 13 u.s.m. zarząd spółdzielni jest zobowiązany do przygotowania pod względem formalnym i przedłożenia pod głosowanie na walnym zgromadzeniu projektów uchwał i poprawek zgłoszonych przez członków spółdzielni. Przedmiotowa poprawka do projektu uchwały nie została jednak ani przygotowana pod względem formalnym, ani poddana pod głosowanie. Tym samym kształt uchwały został dobrowolnie ustalony przez Zarząd. Nie umieszczenie w porządku obrad właściwie przygotowanej poprawki do uchwały, przy jednoczesnym wprowadzeniu tylko projektu uchwały Zarządu, stanowi naruszenie przepisów art. 83 ust.13 u.s.m. Z całą stanowczością podkreślić należy, że nie umieszczenie poprawki do zaskarżonej uchwały, w wyniku której członkowie spółdzielni (a nie Rada Nadzorcza) posiedliby prawo odwołania prezesa z funkcji członka Zarządu, miało istotny wpływ na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G..
Nie można zapominać, że Walne Zgromadzenie członków spółdzielni organizowane jest dla członków spółdzielni, a nie dla Zarządu i to Walne Zgromadzenie, jako najwyższy organ w spółdzielni, winno mieć wpływ na kształt tematów poruszanych podczas WZ (zgłoszonych z zachowaniem odpowiednich przepisów u.s.m).
Członkom spółdzielni odmawiano również prawa korzystania z pomocy eksperta, co stanowiło naruszenie art. 36 § 7 ustawy Prawo spółdzielcze, zgodnie z którym członek spółdzielni podczas Walnego Zgromadzenia ma prawo korzystania na własny koszt z pomocy prawnej lub pomocy eksperta. Przepis ten w znowelizowanym brzmieniu upoważnia spółdzielcę do wzięcia udziału w spotkaniu w towarzystwie eksperta lub osoby zapewniającej pomoc prawną. W związku z brakiem ograniczeń w ustawie, eksperci towarzyszący spółdzielcy nie muszą posiadać określonych kwalifikacji czy uprawnień potwierdzonych w szczególny sposób. Oznacza to, że nie można sprzeciwiać się wprowadzeniu na Walne Zgromadzenie tych osób, kwestionując ich uprawnienia, kwalifikację, wiedzę merytoryczną. Pozwana Spółdzielnia nie kwestionowała, że członkowie Spółdzielni zgłaszali chęć skorzystania z tego rodzaju pomocy podczas Walnego Zgromadzenia i że nie wyrażała zgody na dopuszczeniu do udziału w Walnym Zgromadzeniu zaproszonych przez członków osób. Tłumaczenia, że traktowano ekspertów jako pełnomocników, czy zarzucanie im braku specjalnego wykształcenia lub przygotowania prawniczego, nie mogło zostać uwzględnione, gdyż Spółdzielnia, po pierwsze nie ma prawa samowolnie zmieniać charakteru, w jakim uczestniczyć miały osoby zgłoszone przez członków Spółdzielni podczas Walnego Zgromadzenia, a po drugie – nie ma kompetencji do oceny, czy dana osoba może być ekspertem czy nie. Skoro przepis ustawy daje członkom Spółdzielni prawo do bezwarunkowego skorzystania z tego rodzaju doradcy, to Spółdzielnia nie może tego prawa samowolnie ograniczać, czy odbierać (wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 18 listopada 2014r. I C 323/13). Tym samym brak było podstaw do odmawiania członkom spółdzielni udziału ekspertów w Walnym Zgromadzeniu. Z całą stanowczością należy stwierdzić, że uniemożliwienie skorzystania z pomocy ekspertów podczas Walnych Zgromadzeń, mogących doradzić członkom spółdzielni w kwestiach spornych, obnażających niekompetencje Zarządu, miało silny wpływ na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G.
Zarząd zaprosił do udziału na Walnych Zgromadzeniach radcę prawnego – Alicję Lechszczyńską (nie będącą członkiem spółdzielni) tytułując i przedstawiając ją jako „wybitnego specjalistę z zakresu prawa spółdzielczego, jednego z najlepszych specjalistów w województwie zachodniopomorskim” (cytat z protokołu WZ V części –informacja Zarządu str.8), która to negowała wszystkie próby poruszania spraw dotyczących zagadnień niekorzystnych dla Zarządu. Z drugiej strony Zarząd odmawiał członkom spółdzielni prawa skorzystania z pomocy eksperta. Nie może budzić żadnych wątpliwości, że w takiej sytuacji spółdzielcy pozbawieni merytorycznego wsparcia eksperta a próbujący wypowiedzieć jakiekolwiek krytyczne uwagi na temat Zarządu, byli od razu zagłuszani przez radcę, czego namiastkę można było zauważyć podczas rozprawy jaka miała miejsce w dniu 20 stycznia 2015r.
Jednocześnie należy zwrócić uwagę na prawidłowość mającą miejsce podczas Walnego Zgromadzenia. Podczas I i V części Walnego Zgromadzenia, w której nie uczestniczyli powodowie (lub członkowie Grupy Skarpa posiadający wszechstronną wiedzę w dziedzinach związanych ze spółdzielczością) w związku z pozbawieniem możliwości doradzenia innym członkom spółdzielni jako eksperci, poparcie dla członka zarządu Stanisława G. wzrastało do poziomu 90%-100%. Tendencja ta z całą stanowczością potwierdza, że uniemożliwienie skorzystania z pomocy ekspertów podczas Walnych Zgromadzeń, mogących doradzić członkom spółdzielni w kwestiach spornych, obnażających niekompetencje Zarządu, wpłynęło znacząco na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G.

Członkom spółdzielni odmawiano również prawa udziału w spotkaniach Walnego Zgromadzenia, co z kolei stanowiło naruszenie art. 18 § 2 pkt.1 Ustawy Prawo spółdzielcze. Zauważyć należy, że pozwana dokonała podziału Walnego Zgromadzenia wg listy członków na dzień 31 grudnia 2013r. Co więcej, do udziału w Walnych Zgromadzeniach zaprosiła jedynie osoby, które zostały przyjęte w poczet członków wyłącznie do 31 grudnia 2013r. z pominięciem osób przyjętych po tym terminie. Przed Walnymi Zgromadzeniami część członków spółdzielni, którzy zostali przyjęci po dacie 31 grudnia 2013r. chcących wziąć udział w Walnych Zgromadzeniach nie została dopuszczona do udziału w Walnych Zgromadzeniach. Tym samym uniemożliwienie wszystkim członkom spółdzielni udziału i opowiedzenia się w głosowaniu podczas Walnych Zgromadzeń miało istotny wpływ na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G.

Zauważyć należy, że spółdzielnia zawiadamiała tylko osoby, które zostały przyjęte w poczet członków spółdzielni do dnia 31 grudnia 2013r., co wynika wprost z dokumentów załączonych przez pozwaną. Z protokołów sporządzonych przez komisje mandatowo-skrutacyjne podczas Walnego Zgromadzenia wynikało, że podczas I części WZ uprawnionych było 281 członków, podczas II części WZ – 1008 członków, podczas III części WZ – 549 członków itd. Natomiast z załączonych przez pozwaną wykazów uprawnionych członków mogących wziąć udział w Walnych Zgromadzeniach wynikało, że takie uprawnienia przysługiwały podczas I części 280 członkom, podczas II części 1009 członkom, podczas III części 552. Należy również zwrócić uwagę na listę obecności dostarczoną przez pozwaną, z której wynika, że podczas II części Walnego Zgromadzenia obecnych było jedynie 79 osób – zaś z protokołu z II części WZ wynika że już w czasie drugiego punktu, obecnych na sali było 83 członków.

W kwestii wadliwości zwołania walnego zgromadzenia wskazać należy na art. 83 ust. 1 Ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, który stanowi iż: Walne zgromadzenie spółdzielni mieszkaniowej nie może być zastąpione przez zebranie przedstawicieli, jednakże, jeżeli statut tak stanowi, w przypadku gdy liczba członków spółdzielni mieszkaniowej przekroczy 500, walne zgromadzenie może być podzielone na części. Rada nadzorcza ustala zasady zaliczania członków do poszczególnych części walnego zgromadzenia z tym, że nie można zaliczyć członków uprawnionych do lokali znajdujących się w obrębie jednej nieruchomości do różnych części walnego zgromadzenia.
Zgodnie z zawiadomieniem Zarządu, Rada Nadzorcza podjęła decyzję o podziale Walnego Zgromadzenia na 6 części. Jak wynika z treści art. 83 ust. 1 zd. 2 u.s.m Rada Nadzorcza ustala zasady zaliczania członków do poszczególnych części Walnego Zgromadzenia z tym, że nie można zaliczyć członków uprawnionych do lokali znajdujących się w obrębie jednej nieruchomości do różnych części Walnego Zgromadzenia. Jest to jedyny zakaz wypływający z ustawy, który dotyczy sposobu głosowania na Walnym Zgromadzeniu. W pozostałym zakresie zasadnicze znaczenie mają przepisy art. 41 §1 i §2 Ustawy Prawo spółdzielcze oraz art. 83 ust.7 u.s.m oraz art. 83 ust.9 u.s.m. Powyższe przepisy w sposób wyczerpujący regulują materię dotyczącą uchwał Walnego Zgromadzenia, która nie może być ujęta w sposób odmienny w aktach wewnętrznych Spółdzielni, w tym w Statucie czy Regulaminie. Niewątpliwie jednak nie jest możliwe odmienne od ustawy uregulowanie zasad zaliczania członków do poszczególnych części Walnego Zgromadzenia, na co wskazuje art. 83 ust. 1 zd. 2 u.s.m. Tymczasem, w zawiadomieniach o Walnym Zgromadzeniu, a w szczególności z podziału nieruchomości wynika, że lokal położony przy ul. Bosmańskiej 29d został zaliczony do III i IV części Walnego Zgromadzenia, co ewidentnie narusza powołany przepis. Nieruchomość przy ul. Bosmańskiej 29d składa się z 10 lokali – tak więc problem ten dotyczył 10 członków spółdzielni – a nie jednego jak stara się przekonać pozwana. Podkreślenia wymaga również okoliczność, że treść art. 42 §2 Ustawy Prawo spółdzielcze nie uzależnia ważności uchwały od tego, czy naruszenie przepisu miało wpływ na podjęcie uchwały, czy nie. Uchwała sprzeczna z ustawą jest nieważna. Tym samym podział dokonany przez Radę Nadzorczą oraz zwołanie Walnego Zgromadzenia na podstawie art. 83 ust.7 u.s.m w zw. z art. 83 ust. 1 u.s.m art. w zw. z art. 42 §2 Ustawy Prawo Spółdzielcze, obarczone jest istotną wadą w tym zakresie.
Jednocześnie zaznaczyć należy, że powodowie upatrują ustalenie nieważności uchwał, obok ich sprzeczności z prawem, także w wadach postępowania prowadzącego do ich podjęcia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2001 r. sygn.. IV CKN 192/2000,) w szczególności podczas II i VI części Walnego Zgromadzenia. Podczas rozprawy w dniu 20 stycznia 2015r. przed Sadem Okręgowym w Koszalinie przeprowadzano dowód – z kart do głosowania. Stwierdzić należy, że w tajnym głosowaniu nad absolutorium karty do głosowania były przygotowane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż zawierały jedynie dwie możliwości wyboru – udzielam albo nie udzielam absolutorium. Karty do głosowania nie zawierały możliwości wyboru– wstrzymuję się. Ponadto dodać należy, że jedna karta do głosowania z II części Walnego Zgromadzenie winna zostać uznana za nieważną, gdyż zamiast skreślenia jednej z dostępnym możliwości zaznaczono na niej kółko – co zaliczono na korzyść członka zarządu.
Znamienny jest również fakt, iż podczas II części Walnego Zgromadzenia członkowie spółdzielni podnieśli zarzut, iż na kartach brakuje możliwości wyboru trzeciego wariantu tj. głosu wstrzymującego. Wówczas radca prawny udzieliła informacji, że w tajnych głosowaniach nie ma głosów wstrzymujących. Tym samym uniemożliwienie oddania głosu wstrzymującego podczas głosowania tajnego miało istotny wpływ na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu Stanisława G.
Innym niezwykle sugestywnym posunięciem było przeprowadzanie jawnych głosowań nad absolutorium dla S. G. (I, III-V część WZ). Prezes, wraz z zastępcami, siedząc na podwyższeniu w centrum hali, miał przed sobą panoramę sali – widząc każdego pracownika i wykonawcę. Gdy padała komenda głosowania nad absolutorium dla zarządu, prezes mógł bacznie obserwować swoich podwładnych jak głosują.
Jednocześnie nie można przejść obojętnym wobec zapisu art. 56 § 2 Ustawy Prawo spółdzielcze, który daje wyraz rzymskiej sentencji nemo iudex in propria causa – nikt nie jest odpowiednim sędzią we własnej sprawie. A zatem zarówno członkowie zarządu, jak i rady nie mogą brać udziału w głosowaniu w swoich sprawach. Zakaz ten dotyczy wprawdzie głosowania, jednak gdy dochodziło do głosowania w takiej sprawie, zainteresowany członek zarządu lub rady powinien opuścić salę obrad by nie móc wpływać w żaden sposób na głosujących, zaś w protokole z przebiegu obrad należało uczynić wzmiankę w tym przedmiocie( LEX, 2014 Adam Stefaniak, Komentarz do art.56 ustawy).
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy Prawo Spółdzielcze organami spółdzielni oprócz Walnego Zgromadzenia są: zarząd oraz rada nadzorcza. Członków tych organów wybiera się i odwołuje, zgodnie z § 2 tego samego artykułu, w głosowaniu tajnym. Tajność głosowania ma na celu zapewnienie wszystkim uprawnionym do powołania i odwołania swobodę wyboru, umocnioną tym, iż nikt inny nie wie jak dana osoba głosowała. Są to tak zwane głosowania w sprawach osobowych. Udzielenie lub nie absolutorium (inaczej „skwitowania”) danej osobie jest w sposób oczywisty również głosowaniem w sprawach osobowych, bo może skutkować w sposób bezpośredni (dotyczy członków zarządu – art.49 §4 Ustawa Prawo Spółdzielcze) odwołaniem danych osób przez Walne Zgromadzenie. I o ile ustawy spółdzielcze tego w sposób precyzyjny nie formułują, to jednak sam fakt powoływania się na to, że spółdzielnie mieszkaniowe są instytucją o charakterze korporacyjnym, zmusza do zastosowania jasnego w tym temacie przepisu KSH: art. 247 § 2, określającego jednoznacznie, że w sprawach osobowych (skwitowania) należy przeprowadzić głosowanie tajne.

Kolejno zwrócić uwagę należy na występujący konflikt interesów. Prezes KSM Na Skarpie p. Stanisław G. pełni równocześnie funkcję członka Zarządu TKK Koszalin, z którą KSM Na Skarpie jest związana umowami na odbiór sygnału oraz na konserwację instalacji telewizyjnej. Zdaniem powodów, stanowi to naruszenie zasady nie podejmowania działań konkurencyjnych wobec spółdzielni, gdyż znaczne zyski spółki TKK pochodzą w dużej mierze z opłat wnoszonych przez członków spółdzielni. Prezes G.winien dbać o to, by opłaty ponoszone przez spółdzielców były jak najniższe – a trudno oczekiwać, że tak jest jeżeli zasiada on w zarządzie TKK. Powstaje wątpliwość, na czyją korzyść działa prezes S. G. – członków spółdzielni KSM Na Skarpie w Koszalinie czy na korzyść TKK Koszalin? Ta wątpliwość każe zgodzić się ze stwierdzeniem, że działania prezesa G. w obliczu funkcji pełnionej w TKK Koszalin noszą znamiona działań konkurencyjnych wobec spółdzielni.
Prawidłowe wykonywanie obowiązków służbowych w ramach działalności TKK Sp. przez Stanisława G. musi prowadzić do sprzeczności z prawidłowym wykonywaniem przez niego obowiązków jako członka Zarządu pozwanej Spółdzielni KSM a Skarpie. Pan S. G. realizując szereg umów jako członek Zarządu spółki TKK Sp z.o.o., popada w wyraźny konflikt interesów z usługodawcą – Spółdzielnią Mieszkaniową Na Skarpie, której interesów przy realizacji tych samych umów winien strzec poprzez dbanie przede wszystkim o interes członków spółdzielni, w ramach wykonywania obowiązków członka Zarządu. Nadto, jako członek Zarządu spółdzielni, ma realny wpływ na kształt cen i umów zawieranych w zakresie dostawy i konserwacji sygnału telewizyjnego ze spółką TKK Sp z.o.o., której interesów również winien bronić w ramach pełnionej funkcji członka Zarządu TKK Sp z.o.o. Podkreślenia wymaga również fakt, że ustawodawca w art. 56 §3 zawarł katalog otwarty dotyczący tego, czym nie powinni zajmować się członkowie Rady Nadzorczej oraz Zarządu, na co wskazuje sformułowanie „w szczególności”. Sprzeniewierzenie się przez członka zarządu spółdzielni zakazowi konkurencji jest nie tylko podstawą odwołania go z funkcji w zarządzie, ale będzie miało istotny wpływ na ewentualne utrzymanie jego stosunku pracy ze spółdzielnią. Podjęcie własnej działalności gospodarczej, konkurencyjnej wobec spółdzielni, lub wspieranie takiej działalności innego przedsiębiorcy, należy uznać za co najmniej usprawiedliwioną przyczynę wypowiedzenia stosunku pracy. Działania członka zarządu naruszające zakaz konkurencji należy oceniać również przez pryzmat art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy.
Tym samym pełnienie przez Stanisława G. funkcji prezesa Zarządu w KSM Na Skarpie oraz równocześnie członka Zarządu w TKK Sp z.o.o., przy uwzględnieniu zawartych umów miedzy tymi podmiotami, stanowi przesłankę zawartą w art. 56 § 3 Ustawy Prawo Spółdzielcze. Zbieżne stanowiska w zakresie konfliktu interesów istnieją w orzecznictwie sądowym (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 2013-02-28 sygn. akt I ACa 722/12). W odniesieniu do poruszanej kwestii konfliktu interesów wskazać należy na istniejącą umowę w przedmiocie konserwacji i przesyłu sygnału telewizyjnego zawartą między TKK Sp. zo.o. i spółdzielnią mieszkaniową KSM Na Skarpie. Konflikt ten musi być dostrzegany przez samego zainteresowanego, który nie uczestniczy w podpisywaniu umów między podmiotami, w których jest członkiem zarządu, a dokumenty te podpisują zamiast niego pozostali członkowie Zarządu.

Dowód:
-umowa nr 4/2003 zawarta pomiędzy TKK SP z.o.o. a KSM Na Skarpie z dnia 1 września 2003r.

Podkreślenia wymaga fakt, że gdyby jedynie ok. 40 osób biorących udział w Walnym Zgromadzeniu zmieniło swoją decyzję i zamiast „za” zagłosowałoby „przeciw” udzieleniu absolutorium, wówczas Stanisław G. nie uzyskałby wymaganej większości i nie otrzymałby absolutorium. Zarząd doskonale zdawał sobie sprawę z nastrojów panujących wśród członków spółdzielni i bojąc się porażki, w taki sposób prowadził obrady Walnego Zgromadzenia, aby zmanipulować głosujących, dokonując szeregu naruszeń i uchybień, które w oczywisty sposób wpłynęły na wynik głosowania przy udzieleniu absolutorium dla członka Zarządu.

***************************************************************************************

Przechodząc do przebiegu rozprawy przeprowadzonej w dniu 20 stycznia 2015 roku, zaprzeczamy twierdzeniom składanym przez pozwaną. W pierwszej kolejności wskazać należy, że nie jest prawdą twierdzenie pozwanej, jakoby członek spółdzielni, chcący zapoznać się z rejestrem członków spółdzielni miał taką możliwość. Zwrócić uwagę należy na pismo z dnia 15 listopada 2012r., w którym to pełnomocnik powódki wnioskował o uzyskanie wglądu do rejestru członków spółdzielni. W odpowiedzi Zarząd enigmatycznie zasłonił się Ustawą o ochronie danych osobowych oraz zobowiązał się do złożenia wniosku do GIODO z zapytaniem czy może rejestr ten udostępnić do wglądu zainteresowanemu członkowi. Jednocześnie poinformował o późniejszym udzieleniu odpowiedzi. Do dnia dzisiejszego Zarząd nie udzielił odpowiedzi, ani nie udostępnił do wglądu rejestru członków spółdzielni, choć upłynęły od powyższego zdarzenia przeszło 2 lata. Ponadto w odpowiedzi spółdzielni z dnia 14 grudnia 2012r. można przekonać się jak faktycznie wygląda dostęp do pozyskania jakichkolwiek informacji na temat wydawanych środków z majątku spółdzielni (patrz pkt.1-2, 6-12).

Dowód:
-pismo pełnomocnika powoda z dnia 15 listopada 2012r. o udostępnienie do wgląd rejestru członków
-odpowiedź Zarządu spółdzielni z dnia 14 grudnia 2012r.

Tym samym zasadny jest wniosek powodów o zobowiązanie przez Sąd pozwanej do dostarczenia kompletnych materiałów dowodowych tj. list członków spółdzielni, a nie wykazu ulic.

Po drugie zauważyć należy, że twierdzenie pozwanej jakoby powodowie (członkowie Grupy Skarpa) wygrali ze spółdzielnią jedynie jedną sprawę sądową, mija się z prawdą. Powodowie zawiązując nieformalną grupę spółdzielców, obrali sobie za cel przede wszystkim doprowadzenie do zgodności z prawem szeregu regulaminów, wpływających na prawa majątkowe wszystkich spółdzielców. Pierwszym z nich był Regulamin rozliczenia za centralne ogrzewanie i wodę użytkową wraz z aneksem. Na mocy tego Regulaminu spółdzielnia bezprawnie doliczała do ogrzewania około 1 000 000zł rocznie. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 14 lutego 2014r. (sygn. akt. IC 376/13) łącznie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 24 lipca 2014r. (sygn. akt I ACa 266/14) stwierdzano nieważność zarówno Regulaminu jak i aneksu do regulaminu.
Ponadto w czerwcu 2013 roku powodowie przygotowali projekt uchwały na Walne Zgromadzenie mający na celu odwołanie z Rady Nadzorczej – P. Mariusza K.. Zarząd zamiast umieścić uchwałę w porządku obrad, przygotował uchwałę Zarządu odrzucającą uchwałę przygotowaną przez powodów. Powodowie w dniu 5 sierpnia 2013 roku zaskarżyli uchwałę Zarządu spółdzielni odrzucająca właściwie przygotowaną uchwałę przez powodów. W dniu 18 listopada 2014r. Sąd Okręgowy w Koszalinie stwierdził nieważność uchwały przygotowanej przez Zarząd. Wyrok dotyczący tej uchwały jest prawomocny (Sygn. akt I C 323/13).
Jednakże powodom zależy przede wszystkim na naprawie wadliwych regulacji obowiązujących w spółdzielni a nie na rozłożonych w czasie procesach sądowych. Starają się wykorzystywać różnorodne ku temu sposoby.
Przykładowo regulamin rozliczania kosztów zużycia wody i odprowadzenia ścieków, zawierał w § 8 ust.3 bezpodstawne pobieranie opłaty stałej za wykonanie rozliczenia w wysokości ceny 1 m3 wody i odprowadzenia ścieków. Po umieszczeniu w dniu 14 czerwca 2014r. na stronie internetowej Grupy Skarpa www.grupaskarpa.pl artykułu „Czy kolejny Regulamin w KSM Na Skarpie trafi do Sądu?” Zarząd zdając sobie sprawę z rażących naruszeń prawa w regulaminie i chcąc uniknąć porażki na drodze sądowej, w lipcu zaniechał doliczania powyższej opłaty, zaś w grudniu 2014r. wykreślił § 8 ust.3 z Regulaminu rozliczania kosztów zużycia wody i odprowadzenia ścieków. Dzięki temu rocznie spółdzielcy zaoszczędzą blisko 60 000zł rocznie.
Powodowie wskazywali również Zarządowi na bezpodstawne umieszczenie w regulaminie Rady Nadzorczej zapisów ograniczających prawa dla członków Rady Nadzorczej m.in. § 4 ust.2 „W skład Rady Nadzorczej nie może wchodzić osoba posiadająca zadłużenie wobec Spółdzielni, ani będąca w sporze sądowym ze Spółdzielnią”. Zarząd stał na stanowisku, że wszystko jest zgodne z prawem. Mając na uwadze duże prawdopodobieństwo pewnych zachowań Zarządu, powodowie postanowili opracować taki projekt uchwały na Walne Zgromadzenie w 2014r., który po pierwsze w swojej treści powtórzył niezgodne z prawem zapisy zawarte w regulaminie (§ 4 ust.2), a po drugie wprowadzał zapis, którego treść była zgodna z prawem (w ocenie powodów) i rozwiązywałby patologiczną sytuację występującą w spółdzielni – jednocześnie dając impuls do jej zaskarżenia przez zarząd spółdzielni lub osoby z nim związane. W dniu 1 lipca 2014r. członek Rady Nadzorczej- Mariusz K. zaskarżył powyższą uchwałę, a w dniu 3 października 2014r. Sąd Okręgowy w Koszalinie stwierdził jej nieważność (Sygn. akt I C 354/14). Mając gotowy wyrok, de facto uzyskany przy pomocy Zarządu, powodowie zaskarżyli w/w zapis opierając się na analogicznych argumentach użytych przez spółdzielnię w przytoczonej sprawie. Pokładamy nadzieję, że Zarząd Spółdzielni podejmie decyzję o uznaniu żądania pozwu w tej sprawie.

Dowód:
-artykułu „Czy kolejny Regulamin w KSM Na Skarpie trafi do Sądu
-uchwała zmieniająca zapisy regulaminu rozliczenia wody
-pozew o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Nadzorczej w przedmiocie Regulaminu Rady Nadzorczej.

Przed Sądem Rejonowym w Koszalinie toczy się kolejne postępowanie powoda przeciwko spółdzielni m.in. o zapłatę 3,0zł. Wykorzystując prawo, iż Członek spółdzielni może na drodze sądowej, w wytoczonej sprawie o świadczenie, którego obowiązek spełnienia wynika z uchwały rady nadzorczej, kwestionować istnienie tego obowiązku, jeżeli nie zaskarżył uchwały w postępowaniu wewnątrzspółdzielczym ani przed sądem, zbadana zostanie zgodność zapisów kolejnych dwóch regulaminów, których zapisy zostały podważone.

W wyniku wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy faktów mających odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym, powodowie podtrzymują swoje oświadczenie z pisma przygotowawczego z dnia 10 grudnia 2014r. i cofają wnioski dowodowe z przesłuchania strony powodowej. Według naszej oceny, wszystkie fakty istotne dla oceny niniejszej sprawy m.in. błędny podział Walnego Zgromadzenia, odmówienie prawa członkom spółdzielni do skorzystania z pomocy eksperta przez Zarząd spółdzielni, nie umieszczenie zgłoszonych przez członków spółdzielni żądań oraz poprawki do zaskarżonej uchwały, brak możliwości oddania głosu wstrzymującego w głosowaniu tajnym oraz nie zawiadomienie wszystkich członków spółdzielni z listy członków spółdzielni przedstawionej przez pozwaną, zostały kompletnie wyjaśnione. Jedyną kwestią sporną jest brak głosowania tajnego podczas III części Walnego Zgromadzenia pomimo uzyskania wymaganej większości głosów (tj. aprobaty 1/5 obecnych na sali członków spółdzielni). Zauważyć należy, że w protokołach z przebiegu Walnego Zgromadzenia (protokołowanych de facto przez syna radcy prawnego) umieszczono wyniki przeprowadzonych głosowań. Znamienny jest fakt, że jedynie w protokole z III części Walnego Zgromadzenia, celowo pominięto zapis wyników głosowania nad wnioskiem o tajne głosowanie nad absolutorium dla członka zarządu Pominięto to tylko dlatego, że wniosek ten uzyskał wymaganą większość 1/5 głosów a pomimo tego zarządzono głosowanie jawne. Nie mniej jednak, ze względu na fakt, iż póki co będzie to tylko słowo przeciwko słowu – pozostawiamy powyższy argument. pod rozwagę Sądu. W przypadku pozyskania od mieszkańca spółdzielni nagrania z zebrania III części WZ, zastrzegamy sobie możliwość wniesienia dalszych dowodów. Jednocześnie, na podstawie art. 299 k.p.c. ze względu na wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy faktów mających odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym, wnosimy o oddalenie wniosków złożonych przez pozwaną – tj. przesłuchania strony pozwanej. Podkreślić należy, że okoliczności na jakie powołuje się pozwana – tj. termin zawiadomienia stron o Walnych Zgromadzeniach nigdy nie był kwestionowany w powyższym postępowaniu.

Reasumując wszystkie argumenty wskazane przez powodów w petitum pisma procesowego są zasadne i zasługują na uwzględnienie przez Sąd.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *