Pismo procesowe nr 1 – powódka

Koszalin, dnia 27 listopad 2013 r.

Sygn. akt I C 376/13

Sąd Okręgowy
I Wydział Cywilny
ul. Waryńskiego 7
75 – 950 Koszalin
 
Powód:
  1. (…)
                                   Pozwany: Koszalińska Spółdzielnia Mieszkaniowa
                                                       „Na Skarpie”
                                                      ul. Na Skarpie 17
                                                        75 – 343 Koszalin

 

 

Pismo procesowe – odpowiedź na uzasadnienie pozwanej

Wnoszę o nieuwzględnianie w całości błędnych, wg mojej oceny, interpretacji przepisów prawa przez pozwaną „KSM Na Skarpie”, zawartych w piśmie „odpowiedz na pozew”, złożonym przez pełnomocnika – radcę prawnego (…). Jednocześnie podtrzymuję swoje stanowisko wyrażone w pozwie z dnia 17 września 2013r. tj. wnoszę o stwierdzenie nieważności uchwał niezgodnych z przepisami powszechnie obowiązującego prawa:

I) uchwały Rady Nadzorczej Koszalińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej „Na Skarpie” w Koszalinie nr 37/2009, z dnia 29 grudnia 2009 roku, zatwierdzającej aneks nr 2 do regulaminu c.o. z mocą obowiązującą od 1.01.2010r.

II) uchwały Rady Nadzorczej Koszalińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej „Na Skarpie” w Koszalinie nr 35/2004, z dnia 18 listopada 2004 roku, uchwalającej Regulamin rozliczenia kosztów i ustalania opłat za centralne ogrzewanie i centralną ciepłą wodę użytkową w budynkach mieszkalnych (zwany dalej regulaminem c.o.)

Ponadto wnoszę o:

1. przeprowadzenie rozprawy także w nieobecności powoda;

2. dopuszczenie dowodów z: uchwały zarządu KSM Na Skarpie z dnia 1 lutego 2006r. w sprawie: określenia przedmiotu odrębnej własności lokali(…) przy ul. …, faktury VAT za zakup ciepła (…) za okres od 1.01.2010-31.12.2010r., pisma KSM Na Skarpie – l.dz. GT-2869/2012r., rozliczenia ISTA z dnia 29.03.2011 za okres od 1 stycznia 2010 do 31 grudnia 2010r., pisma GA-1/2555,3186/2011 z dnia 15.07.2011, wykonania kosztów gospodarki cieplnej za rok 2010

Uzasadnienie

W piśmie „odpowiedź na pozew” znak: DR-S-47/2013 z dnia 17.10.2013r. pozwana w bardzo obszerny sposób stara się podważyć zasadność powództwa, przytaczając szereg przepisów prawa. Stwierdzić jednak należy, że w większości przepisy te są zupełnie oderwane od przedmiotu sporu. Dotykają one obszarów, które nie odnoszą się do rozpatrywanej sprawy. Dodatkowo przytoczone przez pozwaną przepisy oraz błędna wykładnia podstawowego zarzutu stawianego przez powoda tj. naruszenia Art. 45a) ust. 4 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne doprowadza do „rozmydlenia” całości sprawy.

W celu uwydatnienia chronologii zdarzeń, wyjaśnienia zarzutów do konkretnych uchwał oraz podkreślenia prawa obowiązującego w danym okresie, stwierdzić należy:

Dot. I)

1) W dniu 29 grudnia 2009 roku Rada Nadzorcza spółdzielni podjęła uchwałę nr 37/2009, wprowadzając zmiany w regulaminie c.o. (aneks nr 2 do regulaminu c.o.) ,w którym m.in. poszerzyła katalog składowych w § 2 ust. 2 o literę f).

2) Powódka w pozwie oraz dodatkowo w piśmie procesowym – w odniesieniu do uchwały nr 37/2009 – podnosi zarzut niezgodności zmienionego regulaminu c.o. z obowiązującymi w dniu podjęcia uchwały przepisami prawa m.in.:

– Art.1 ust. 11, Art. 4 ust. 2 i ust. 63 Ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. 2003 r. Nr 119 poz. 1116 z późn. zm.)

– Art. 45a) ust. 4, ust 6 i ust 7 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. 2006 r. Nr 89 poz. 625 z późn. zm.)

– Art. 45a) ust.8 i ust 12 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. 2006 r. Nr 89 poz. 625 z późn. zm.).

– § 82, 83 Statutu Koszalińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej Na Skarpie w Koszalinie

Podkreślić należy, że zmiana ust.7 w art. 45a oraz dodanie ustępów 8-12 w art. 45a nastąpiło w Ustawie o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska z dnia 4 marca 2005 (Dz.U. 2005 nr 62 poz. 552) z mocą obowiązującą od 3.05.2005r. W dniu podejmowania uchwały nr 37/2009, art. 45a Ustawy Prawo Energetyczne posiadał już 12 ustępów.

3) Podjęcie uchwały nr 37/2009 zatwierdzającej aneks nr 2 do regulaminu c.o. skutkuje zmianą poszczególnych paragrafów zawartych w regulaminie oraz stanowi potwierdzenie, iż pozostałe przepisy zawarte w regulaminie c.o. pozostają bez zmian. Oczywistym jest, iż paragrafy nowododane oraz wszystkie pozostałe, powinny być zgodne ze wszystkimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego na dzień podjęcia uchwały.

Tak więc przy ocenienie treści uchwały nr 37/2009, zatwierdzającej aneks nr 2 oceniana z przepisami powszechnie obowiązującego prawa, winna być treść całego zmienionego regulaminu ,a nie wyłącznie nowododanych paragrafów.

W regulaminie rozliczenia c.o. po zmianie uchwałą nr 37/2009 – dodana w § 2 ust. 2 regulaminu c.o. litera f) pozostaje w sprzeczności z – Art. 45a ust. 4 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. 2006 r. Nr 89 poz. 625 z późn. zm.)

Art. 45a ust. 1 stanowi iż –„Przedsiębiorstwo energetyczne na podstawie cen i stawek opłat zawartych w taryfie lub cen i stawek opłat ustalanych na rynku konkurencyjnym, (…)wylicza opłaty za dostarczane do odbiorcy paliwa gazowe, energię elektryczną lub ciepło”.

Przedsiębiorstwo Energetyczne rozlicza się z odbiorcą, z którym ma zawartą umowę na podstawie taryfy (zawierającej ceny i opłaty), zatwierdzanej przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. W budynkach, w których nie ma technicznej możliwości wyposażenia wszystkich mieszkań w liczniki ciepła, Przedsiębiorstwo Energetyczne podpisuje umowę na dostarczenie ciepła jedynie z Zarządem spółdzielni (odbiorcą) i z nią dokonuje rozliczeń.

Art. 45a ust. 2 stanowi iż – „Opłaty, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i bonifikat, stanowią koszty zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła dostarczanych do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby niebędące odbiorcami”.

Wynika z tego, że opłaty za dostarczane do odbiorcy ciepło, stanowią koszty zakupu ciepła do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby niebędące odbiorcami (zwane dalej mieszkańcami)

Art. 45a ust. 4 stanowi, iż „Koszty zakupu, o których mowa w ust. 2, są rozliczane w opłatach pobieranych od osób, o których mowa w ust. 2. Wysokość opłat powinna być ustalana w taki sposób, aby zapewniała wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorcę kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła”.

A więc Spółdzielnia winna rozliczyć w opłatach pobranych od mieszkańców koszty zakupu ciepła – równe opłacie za dostarczane do odbiorcy ciepło. Wysokość opłat pobranych od mieszkańców ( a nie opłat wymienionych w art.45a ust.1 -jak twierdzi pozwana), powinna być ustalona w ten sposób, aby zapewniała pokrycie wyłącznie kosztów zakupu ciepła ponoszonych przez odbiorcę (czyli spółdzielnię).

W piśmie pozwanej znak: DR-S-47/2013 z dnia 17 października 2013r., pełnomocnik spółdzielni na stronie 3 pkt. 2 mylnie przyjął, że sformułowanie „wysokość opłat” wymienione w art. 45a ust.4 dotyczy opłaty, o której mowa w art. 45a ust.1.

Spółdzielnia opłaty za c.o. pobrane od mieszkańców, winna przeznaczyć wyłącznie na sumaryczne roczne koszty zakupu ciepła wynikające z obowiązującej „Taryfy” dla ciepła i umowy zawartej pomiędzy Spółdzielnią, a dostawcą ciepła. Oznacza to, że właściciel lub zarządca nie ma prawa zarabiać na rozliczaniu kosztów zużycia gazu, energii elektrycznej czy ciepła, przeznaczając wniesione opłaty za c.o. na inne cele (tj. koszty zarządu, remont sieci c.o.)

Dobitnym potwierdzeniem powyższego zapisu jest ust. 6 art. 45a Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. 2006 r. Nr 89 poz. 625 z późn. zm.) który stanowi, iż: „W przypadku gdy wyłącznym odbiorcą paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła dostarczanych do budynku jest właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego, jest on odpowiedzialny za rozliczanie na poszczególne lokale całkowitych kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła.”

W przypadku nieruchomości w zasobach spółdzielni KSM Na Skarpie (budynków wielorodzinnych), jedynym odbiorcą ciepła (czyli z podmiotem, z którym Przedsiębiorstwo Energetyczne zawiera umowę na dostawę ciepła) jest spółdzielnia, reprezentowana przez zarząd. Na zarządzie spółdzielni spoczywa odpowiedzialność rozliczenia c.o. w granicach ustawowych, tj. poprzez obciążenie mieszkańców jedynie całkowitymi kosztami zakupu wynikającymi z faktur przedstawionych przez Przedsiębiorstwo Energetyczne. Ustawodawca nie upoważnił Spółdzielni do obciążania mieszkańców żadnymi dodatkowymi kosztami, poza tymi wymienionymi w ust.6 art. 45a tj. kosztami zakupu ciepła.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienie, stwierdzić należy, że zarówno – dodana w § 2 ust. 2 litera f) oraz występujące w czasie podejmowania uchwały nr 37/2009 zapisy w regulaminie c.o . – § 2 ust. 2 lit. b) § 2 ust. 2 lit. d) § 2 ust. 2 lit. e), pozostają w sprzeczności z art. 45a ust. 4, 6, 7 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. 2006 r. Nr 89 poz. 625 z późn. zm.).

Co więcej uchwała zmieniająca regulamin c.o. i dostosowująca go do obowiązującego Ustawy Prawo Energetyczne, winna zostać podjęta niezwłocznie po wejściu w życie w dniu 3.05.2005 -art. 45a ust. 8-12 Ustawy Prawo Energetyczne- czego Rada Nadzorcza zaniechała.

Ponadto w dniu podjęcia uchwały 37/2009 obowiązywał art. 45a ust.12 Ustawy Prawo Energetyczne, który zobowiązywał spółdzielnię, w przypadku stosowania urządzeń wymienianych w ust. 8 pkt. 1 lit. a) tiret drugie, wyznaczenia w regulaminie rozliczeń innej zamiennej metody rozliczenia c.o. w zależności od powierzchni lub kubatury mieszkania, czego spółdzielnia również nie wykonała.

Reasumując, podtrzymuję swoje stanowisko w kwestiach sprzeczności z przepisami prawa uchwały nr 37/2009, z dnia 29 grudnia 2009 roku oraz zarzuty wymienione w pozwie oraz niniejszym piśmie procesowym.

Dot. II)

1) W dniu 18 listopada 2004 roku Rada Nadzorcza spółdzielni podjęła uchwałę nr 35/2004, uchwalającą Regulamin rozliczenia kosztów i ustalania opłat za centralne ogrzewanie i centralną ciepłą wodę użytkową w budynkach mieszkalnych

2) Powódka w pozwie oraz dodatkowo w piśmie procesowym – w odniesieniu do uchwały nr 35/2004- podnosi zarzut niezgodności regulaminu c.o. z obowiązującymi w dniu podjęcia uchwały przepisami prawa m.in.:

– Art. 45a) ust. 4, ust 6 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504 z późn. zm.)

– Art. 4 ust. 2 Ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. 2003 r. Nr 119 poz. 1116 z późn. zm.)

– § 82, 83 Statutu Koszalińskiej Spółdzielni Mieszkaniowej Na Skarpie w Koszalinie

Podkreślić należy, że art. 45a ustępy 1-7 dodane zostały w Ustawie o zmianie ustawy – Prawo energetyczne – z dnia 26 maja 2000 r. (Dz.U. 2000 nr 48 poz. 555) i obowiązywały od 14 czerwca 2000 r. W dniu podejmowania uchwały nr 35/2004, art. 45a Ustawy Prawo Energetyczne posiadał 7 ustępów.

Biorąc pod uwagę wyjaśnienia zawarte w pkt. „I” stwierdzić należy, że § 2 ust. 2 litera b), d), e) oraz §17 ust. 21 litera b), c), e) pozostają w sprzeczności z art. 45a ust. 4, 6, Ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo Energetyczne.

Zauważyć należy, że błędne ustalenie wyjściowego elementu jakim jest koszt zakupu ciepła, poprzez dodanie do niego nieustawowych elementów, takich jak:

-koszt remontów i eksploatacji instalacji (§ 2 ust. 2 b),

-nieprzewidziane koszty c.o. dotyczące obsługi i eksploatacji c.o. (§ 2 ust. 2 d),

-uznane koszty reklamacji (§ 2 ust. 2 e),

powoduje, że jakiekolwiek dalsze rozliczenie będzie zawsze obarczone na końcu błędem (zasada powielania błędów).

Reasumując, podtrzymuję swoje stanowisko w kwestiach sprzeczności z przepisami prawa uchwały nr 35/2004, z dnia 18 listopada 2004 roku, oraz zarzuty wymienione w pozwie oraz niniejszym piśmie procesowym.

W celu zobrazowania kosztów jakie dolicza spółdzielnia do rozliczenia c.o., przedstawiam poniżej przykład nieruchomości należącej do zasobów spółdzielni, zlokalizowanej przy ul. (…) w Koszalinie. W/w nieruchomość składa się z:

– 88 lokali mieszkalnych o łącznej powierzchni 4100,8 m²,

– 6 lokali o łącznej powierzchni użytkowej 122,3 m².

Dowód: uchwała zarządu KSM Na Skarpie z dnia 1 lutego 2006r. w sprawie: określenia przedmiotu odrębnej własności lokali(…) przy ul. …

Za 2010 r. KSM Na Skarpie poniosła koszty związane z zakupem ciepła od Miejskiej Energetyki Cieplnej Sp z.o.o. w Koszalinie dla budynku (…) w kwocie 97 814,92 zł.

Dowód: faktury VAT za zakup ciepła (…) za okres od 1.01.2010-31.12.2010r.

Za 2010r. KSM Na Skarpie obciążyła lokale użytkowe(najemców) kwotą 5 837,92zł

Dodów: pismo KSM Na Skarpie – l.dz. GT-2869/2012r.

Za 2010r. Firma ISTA obciążyła lokale mieszkalne(lokatorów) kwotą 104 874,24 zł

Dowód: rozliczenie ISTA z dnia 29.03.2011 za okres od 1 stycznia 2010 do 31 grudnia 2010r.

Łączne opłaty poniesione przez lokatorów i najemców nieruchomości przy ul. (…) za c.o. za 2010r. wyniosły: 110 712,16 zł (5 837,92zł + 104 874,24zł)

Koszty związane z zakupem ciepła od Miejskiej Energetyki Cieplnej Sp z.o.o. w Koszalinie dla budynku (…) wyniosły 97 814,92 zł, zaś w opłatach od mieszkańców spółdzielnia pobrała 110 712,16 zł. Różnica między kwotą zapłaconą do Przedsiębiorstwa Energetycznego, a sumą opłat pobranych od lokatorów i najemców wyniosła: 12 897,24 zł.

A więc spółdzielnia do jednej nieruchomości przy ul. (…) doliczyła bezpodstawnie w 2010r. prawie 13 tyś. zł.

Podkreślić należy, że w licznej korespondencji pomiędzy (…), a Zarządem – członkowie Zarządu skrupulatnie ukrywali fakt doliczania do kosztów zakupu ciepła innych nieustawowych opłat. W pkt 4 pisma z dnia 15.07.2011 GA-1/2555,3186/2011 członek Zarządu napisał:

„ Z faktur otrzymanych od dostawców ciepła dla budynku (…) Spółdzielnia odlicza koszty za ciepło dla lokali użytkowych, a pozostałą kwotę rozbija na wszystkie lokale opomiarowane – w 2010 r. jest to właśnie wspomniana w Pana piśmie kwota 104 874, 24 zł.”

Dowód: pismo GA-1/2555,3186/2011 z dnia 15.07.2011

Członek Zarządu słusznie podał jak powinien wyglądać sposób rozliczenia c.o., jednak nie odzwierciedla on praktyk stosowanych przez spółdzielnię opartych na niezgodnym z prawem regulaminem c.o. Zgodnie z danymi przedstawionymi powyżej: suma faktur otrzymana od dostawcy ciepła wyniosła 97 814,92 zł. koszty za ciepło dla lokali użytkowych wyniosły 5 837,92 zł a więc mieszkańcy lokali mieszkalnych winni zostać obciążeni kwotą 97 814,92 zł – 5 837,92 zł= 91 977,00 zł. Zostali natomiast obciążeni kwotą: 104 874, 24 zł.

W skali całej spółdzielni za 2010r., do rozliczenia c.o., poza ustawowymi kosztami zakupu ciepła, doliczono:

– koszty pośrednictwa w dostawie c.o. i c.c.w – w kocie 530 075 zł (§ 2 ust. 2 f),

– koszty remontów i konserwacji c.o. i c.c.w – w kwocie 176 784 zł (§ 2 ust. 2 b),

Dowód: wykonanie kosztów gospodarki cieplnej za rok 2010

Podsumowując, pozew dotyczący stwierdzenia nieważności uchwał Rady Nadzorczej spółdzielni oraz niniejsze pismo procesowe są w pełni uzasadnione i zasługują na uwzględnienie przez sąd.

Załączniki:

1. uchwała zarządu KSM Na Skarpie z dnia 1 lutego 2006r. w sprawie: określenia przedmiotu odrębnej własności lokali(…) przy ul. …
2. faktury VAT za zakup ciepła (…) za okres od 1.01.2010-31.12.2010r.
3. pismo KSM Na Skarpie – l.dz. GT-2869/2012r.
4. rozliczenie ISTA z dnia 29.03.2011 za okres od 1 stycznia 2010 do 31 grudnia 2010r.
5. pismo GA-1/2555,3186/2011 z dnia 15.07.2011
6. wykonanie kosztów gospodarki cieplnej za rok 2010

Z wyrazami wzajemnego szacunku:

.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *